سرزمین کره

سلااااااااااااااااااام

به همگی

امروز یه آپ

متفاوت داریم

یعنی از امپراطوران

گوگوریو

نیست

امروز از فرمانروا

جانگ بوگو داریم

حالا ببینین

جانگ بوگو یا گونگ بوک  (مرگ در  846 میلادی) دریانورد ، فرمانده جنگی ، استاد هنر های رزمی و یکی از نیرومندترین سیاست‌ مداران پادشاهی شیلا در کره بود . او چندین دهه بر دریای زرد و آب‌های میان سواحل جنوب غربی کره‌ و شبه‌جزیره شاندونگ چین تسلط داشت. مرکز ناوگان کشتیرانی او در جزیره واندو در چانگهی جین (استان جولا در کره جنوبی) در دریای جنوب غربی قرار داشت ، او مقام رسمی فرماندار دریایی چانگهی جین را از طرف دربار شیلا در اختیار داشت.

زندگی شخصی

اطلاعات زیادی در مورد زندگی او در دست نیست. در کتاب سامگوک ساگی (تاریخچه سه پادشاه) که در سده دوازدهم میلادی نوشته شده ، زندگی نامه ی کوتاهی از جانگ بوگو آمده ‌است. در آن به مهارت او در هنر های رزمی و سفر او به همراه پسر عمویش یون‌ در جوانی به چین (در آن هنگام تانگ نامیده می‌شد) اشاره شده است. آن‌ها باتوجه به مهارت در اسب ‌سواری و شمشیرزنی به ارتش تانگ راه ‌یافتند و فرماندهان نظامی منطقه وانینگ ( چیانگ سو کنونی) شدند.

به قدرت رسیدن

در قرن نهم هزاران شیلایی در تانگ می‌زیستند و بیشتر آنها به فعالیت‌های تجاری در سواحل شاندونگ و یانگزو مشغول بودند . جامعه شیلایی‌های یانگزو استقلال زیادی در امور خود داشت و مسائل شیلایی‌ها عموما توسط خود آن‌ها حل و فصل می‌شد .

جانگ بوگو از وضعیت تأسف‌ بار هموطنان خود خشمگین بود ؛ اضمحلال حاکمان تانگ موجب رونق کار دزدان دریایی گشته‌ بود و شیلایی‌ های مقیم تانگ هدف مناسبی برای دزدان دریایی بودند که آن‌ها را برای فروش در بازار به اسارت می‌گرفتند. در ۸۲۳ میلادی امپراطور تانگ فرمان لغو برده داری را صادر کرد و دستور بازگرداندن تمام بردگان شیلایی را به شیلا داد .

در ۸۲۵ میلادی جانگ بوگو به ساختن یک کارخانه کشتی‌سازی اقدام کرد و از امپراطور هیونگ ‌دوک (۸۲۶ تا ۸۳۶) خواست تا یک پادگان نظامی برای حمایت از تجار شیلایی و امنیت دریای زرد در واندو احداث کند. در ۸۲۸ با موافقت امپراطور پادگان نظامی در واندو افتتاح شد. بقایای پادگان چانگهی هنوز در سواحل جنوبی واندو باقی مانده است.

با افتتاح پایگاه چانگهی جانگ‌ بوگو به اوج قدرت خود رسید . فرماندهان جنگی بسیاری به حمایت جانگ بوگو متکی بودند. ارتش او اگر چه به‌ طور رسمی متعلق به پادشاه بود ، اما در واقع توسط خود او اداره می‌شد. قدرت سپاه جانگ بوگو در این دوران به قدری بود که او توان برانداختن حکومت را داشت. البته بسیاری از اعضای خانواده سلطنتی با توجه به قدرت برتر و همچنین طبقه اجتماعی جانگ بوگو از او متنفر بودند.

تأثیر بر سیاست

در ۸۳۹ جانگ بوگو نقش کلیدی در به قدرت رسیدن پادشاه سینمو ( کیم بوجینگ ) با برانداختن پادشاه مینای داشت. کیم بو‌جینگ (پادشاه سینمو ) از او برای براندازی پادشاه غاصبی که با کشتن پدرش به قدرت رسیده بود ، کمک خواست. جانگ بوگو پاسخ داد: «اگر حق را ببینی و به آن عمل نکنی ، بزدلی بیش نیستی.» حتی اگر توان آن را نداشته ‌باشم ، از دستورات شما پیروی می‌کنم . لشگر ۵۰۰۰ نفری جانگ بوگو به رهبری یون پایتخت را تسخیر کرد ، کیم بوجینگ بر تخت نشست و جانگ بوگو نخست وزیر شد.

مرگ

جانگ‌ بوگو جان خود را در جریان ازدواج دخترش با فرزند پادشاه مون ‌سانگ از دست داد. اشراف زادگان که پذیرش ورود دختر جانگ بوگو (که از یک خانواده عادی بود) را به دربار نداشتند ، برای قتل او توطئه چیدند.

در سامگوک یوسا کتاب تاریخی دیگری از قرن سیزدهم آمده است که پادشاه به دسیسه‌ های اشراف زادگان تن داده و ازدواج با دختر جانگ بوگو را رد کرد . در نتیجه دشمنی او و جانگ بوگو در گرفت. مشخص نیست که ترور جانگ بوگو توسط چه کسی (پادشاه یا اشراف‌زادگان) انجام شده باشد. اما در هر دو کتاب آمده است که در ۸۴۶ جانگ بوگو توسط یوم جانگ ( یوم مام ) (سونگ ایل گوک خودمون)  فرستاده دربار شیلا با فرو کردن چاقویی در قلبش به قتل رسید. او اعتماد جانگ بوگو را با تظاهر به اینکه از پایتخت فرار کرده است ، جلب کرد و در هنگام نوشیدن شراب او را به قتل رساند . البته در شوکو نیهون کوکی کتاب تاریخ ژاپنی مرگ جانگ بوگو در ۸۴۱ ثبت شده‌است.

پادگان چانگهی در ۸۵۱ تعطیل شد . محل دفن خاکستر جانگ بوگو نیز نامعلوم است.

آخیش

تموم شد

ببخشید یه کم زیاد بود

ولی این جانگ بوگو

آدم باحالی بوده

فقط نمیدونم ربطی

به گوگوریو داره

یا نه؟؟؟؟

 ولی در هر صورت

امیدوارم خوشتون

اومده باشه

پس

بای تا های